Świat sportu i biegania
„Biegajmy razem“ – tak nawiązując do hasła sprzed lat Tomasza Hopfera nazwaliśmy nasz coniedzielny biegowy program w TVP1. No to biegamy razem – ja i Moja Najukochańsza Żona Jagódka. Od prawie 3 lat. Pielęgnując nie tylko zdrowie i kondycję, ale też… nasze małżeństwo.
Dlaczego bieganie jest fajne? Czasem trudno to wytłumaczyć komuś, kto nie doświadczył euforii biegacza, kto nie zmókł porządnie w górach, nie poczuł ciężaru medalu na szyi. Postanowiliśmy poszukać odpowiedzi na to pytanie. Wybraliśmy 100 rzeczy, które sprawiają, że kochamy bieganie.
Trening sterowany przy pomocy mózgu – kolejny tekst o motywacji mistrzów? Nie. Sięgniemy głębiej – do samych mechanizmów ruchu by pokazać i udowodnić, że bicie życiówek zależy od żylastych łydek i twardych kości tylko w pewnej części. Chodzi o mózg.
Przede wszystkim należy zdefiniować, czym jest to „słabe” bieganie. Czy „słabość” wynika z niedostatków szybkościowych, wytrzymałościowych, tempowych czy innych lokowanych w sferze motoryki, czy może jest niedostatkiem sfery psychicznej, wynikającej z przeszacowania potencjalnego rozwoju własnego organizmu i dążenia do wygórowanych wyników.
W treningu do długich dystansów podstawowym środkiem poprawy wytrzymałości jest bieg ciągły, trening najbardziej przypominający warunki startowe. W ostatnich latach coraz większą popularność zdobywa w Polsce amerykański środek treningowy – „tempo run”, dokładnie opisany i spopularyzowany przez Jacka Danielsa.
Dla wielu biegaczy trening z pulsometrem stał się niemal religią. Pomaga kontrolować poziom wysiłku na treningach, na zawodach pozwala dostosować tempo do wskazań urządzenia. Puls jest jednak tylko jednym z elementów kontroli procesu treningowego. Wcale nie najważniejszym i często omylnym.
Ból jest subiektywny. To, że wydaje Ci się, że zaraz zemdlejesz nie oznacza, że za chwilę nogi złożą Ci się jak scyzoryk i wyrżniesz twarzą w asfalt. Co oznacza ból, czy można przesuwać granice, gdy zgodzimy się na większe cierpienie?
12-minutowy test Coopera jest jednym z najbardziej znanych sposobów sprawdzenia poziomu własnej kondycji. Nie wymaga skomplikowanego sprzętu, jest łatwy do wykonania i interpretacji. Cieszy się ogromną popularnością, ale ma również wady. Czy dziś Kenneth Cooper wymyśliłby coś innego – lepszego?
Wpadły na metę jako 7. zespół w klasyfikacji generalnej. Prawie 80 kilometrów wymagającej trasy po bieszczadzkich ścieżkach pokonały w zaledwie 10 godzin. Oto relacja Magdy Ostrowskiej-Dołęgowskiej z X Biegu Rzeźnika, w którym ustanowiły wyśrubowany rekord trasy w historii damskich zespołów.
Godzina, półtorej, nawet dwie – tyle trwają drzemki zawodowców, którzy często robią dwa treningi dziennie. Odpoczynek pozwala im przetrwać ostry reżim treningowy. W sezonie startowym śpią po 9-10 godzin. Czym jest sen i jak my, amatorzy możemy go efektywniej wykorzystać?
„Urodzeni Biegacze” to książka, która wywołała duży wstrząs w biegowym świecie. Poniekąd – rozpoczęła boom na bieganie naturalne, w wielu jego postaciach. Nie tylko jeśli chodzi o buty do biegania czy trening ale i o styl życia. Lektura obowiązkowa. Chrisa McDougall opowiadając historię wyścigu w meksykańskich kanionach, przy okazji przedstawia ideę beztroskiego podejścia do […]
Kiedy kupowałem rok temu nowe inov-8 f-lite 195, miałem już za sobą prawie cztery lata systematycznego treningu biegowego, wiele lat biegania okazjonalnie, trzy zaliczone maratony, kilka mniejszych imprez biegowych oraz półtora roku spędzone na poszukiwaniu Butów Doskonałych. Butów minimalistycznych.
Granica 9 godzin w triathlonie w oficjalnych zawodach z cyklu Ironman jest od wielu lat barierą nie do pokonania dla polskich zawodników. Marcin Konieczny opowiada o swoich przygotowaniach do dokonania tego wyczynu. Kim jest, jak trenuje? I czy się udało?
W trzy dni po Maniackiej Dziesiątce, bodaj drugiej co do wielkości imprezie w kraju, spotkałem na treningu Maćka. Poszło mu całkiem nieźle – trzydzieści minut z sekundami wystarczyło na czwarte miejsce, pierwsze z Polaków. Zawsze to cztery stówki do przodu. Po kilku minutach rozmowy pyta: – Nie masz może jakiejś roboty? Ano, nie mam. Maciek wczoraj wystartował w półmaratonie. Zrezygnował po kilku kilometrach – przed nim co prawda byli tylko Kenijczycy (sześciu) i Etiopczyk, ale za to miejsca nagradzane były tylko pierwsze trzy.
Zawsze uśmiechnięty i życzliwy ambasador biegania w świecie biznesu. Prowadzi wydawnictwo i cyklicznie na łamach „Poradnika Handlowca” pisze o swoich startach w największych światowych maratonach. W przerwach między pracą i bieganiem ucieka w Himalaje, gdzie oddaje się swojej drugiej życiowej pasji.
Zaczerwienienia, ból, odgniotki i pęcherze, stwardnienia, schodzące paznokcie. Są biegacze, których stopy prawie nie dają o sobie znać. Przystosują się do każdych warunków. Inne trzeba dopieścić. A i to nie gwarantuje, że po maratonie paznokcie nie pożegnają się z właścicielem.
Wracasz do domu po wielu godzinach, w pracy i korkach. Masz wszystkiego dość, a rodzina czekała na ciebie. Dzieciaki chcą pokazać ci, co narysowały, trzeba zająć się domem. A ty chcesz jeszcze wyjść na trening. Przydałoby się jeszcze kilka godzin…
Na studiach mieszkają razem z Benkiem (Piotrem Bętkowskim, ale każdy wie, kto to Benek) i razem postanawiają zrobić w Poznaniu cykl imprez – Grand Prix Poznania. Piszą regulamin, zakładają stronę i na styczeń 2010 r. wyznaczają pierwszy bieg nad Rusałką. Chcą go zrobić własnymi siłami, z ręcznym pomiarem czasu, ale okazuje się, że po tygodniu jest zapisanych 100 osób, a przed biegiem – liczba dochodzi do 300.
Czy jesteśmy świadkami biegowej rewolucji? Jeszcze trzydzieści lat temu na ścieżkach biegowych królowały tenisówki i bawełniane koszulki, wskazówkowy stoper wyznaczał rytm zapisywany w papierowym zeszycie. A może to ewolucja? Cofniemy się w czasie żeby prześledzić zmiany w bieganiu w ostatnich dekadach. Na początek trochę historii.
