Twój smartwatch to coś więcej niż tempo i dystans. Naucz się analizować dane, planować trening i skutecznie śledzić swoje postępy.
CZYTAJ
Świat sportu i biegania
Chociaż jako 17-latek Murray Halberg doznał poważnej kontuzji, grając w rugby, nie porzucił swojej sportowej pasji. Z jeszcze większą determinacją podjął trening biegowy i w ciągu kilku lat osiągnął poziom, który pozwolił mu osiągnąć najwyższe sportowe trofeum – złoty medal olimpijski.
Rok zaczęła od brązowego medalu w sztafecie 4×400 metrów na Halowych Mistrzostwach Europy w Toruniu. Mało kto mógł wtedy przypuszczać, że zakończy go z tytułem mistrzyni i wicemistrzyni olimpijskiej. Natalia Kaczmarek, złota medalistka w sztafecie mieszanej i srebrna w żeńskiej na IO w Tokio, opowiedziała nam m.in. o przygotowaniach i planach na nowy sezon oraz […]
Lorraine Moller była jedną z pierwszych maratonek elity na świecie, a jej kariera biegowa trwała ćwierć wieku, co świadczy o wielkiej miłości do tego zajęcia. Chociaż trzeba przyznać, że nie była to łatwa relacja i nie pozostała bez wpływu na życie osobiste.
Na 4 dni przed swoimi 81. urodzinami zmarł jeden z najwybitniejszych średniodystansowców w historii, 3-krotny mistrz olimpijski i 6-krotny rekordzista świata – Peter Snell. Jego wynik w biegu na 800 m od ponad 57 lat nie został poprawiony przez żadnego Nowozelandczyka.
Gdyby spróbować stworzyć zestawienie najbardziej uniwersalnych biegaczy długodystansowych w historii, Emiel Puttemans niewątpliwie musiałby znaleźć się na tej liście. Przez kilkanaście lat należał do światowej czołówki na różnych dystansach. Poznajcie sylwetkę prawdopodobnie najlepszego (obok Gastona Reiffa i Gastona Roelantsa) biegacza w historii Belgii.
Historia biegów średnich początkowo była zdominowana przez biegaczy z Wielkiej Brytanii i USA. W latach 20. i 30. XX w. pojawili się jednak zawodnicy także z innych krajów, którzy potrafili nawiązać walkę z tymi 2 potęgami. Jednym z nich był Francuz Jules Ladoumegue, biegacz, który poprawiał rekordy należące do samego Paavo Nurmiego. O ile jednak Fin nawet dziś jest znany na całym świecie, o tyle o Francuzie słyszeli tylko najbardziej zagorzali fani biegania.
Jeśli jakiemukolwiek biegaczowi należał się kiedyś w historii przydomek “niepokonany”, to chyba w największym stopniu zasłużył na niego Australijczyk Herb Elliott. Zawodnik ten przez 5 lat kariery w 44 biegach na dystansach 1500 m i 1 mili nie doznał ani jednej porażki. Dzisiaj kończy 80 lat.
Rekord świata, srebrny medal olimpijski i kariera (choć przerywana kontuzjami) trwająca przez dekadę – to krótkie podsumowanie kariery Dicka Quaxa. Jeden z ostatnich zawodników tworzących złotą erę Nowozelandzkich biegów kończy właśnie 70 lat.
Niepokorny, kontrowersyjny, pewny siebie, a wręcz arogancki – właśnie tak przez wielu biegaczy, a później podopiecznych postrzegany był Gordon Pirie. Jednak jako zawodnik zasłynął przede wszystkim z ogromnego serca do pracy, co przyniosło efekty w postaci rekordów świata i medalu olimpijskiego.
W latach 40. XX w. dwaj Szwedzi Arne Andresson i Gunder Hagg zdominowali rywalizację wśród średniodystansowców. W czasie, kiedy Europa była pogrążona w wojnie, neutralna Szwecja stała się liderem pogoni za barierą 4 minut na milę.
Rudolf Harbig to zawodnik, który wprowadził bieganie średniodystansowe na zupełnie inny poziom. Jako jeden z pierwszych na świecie, był żywym dowodem na to, że trening interwałowy działa. W jego przypadku zaowocował rekordami świata na dystansach 400 m, 800 m i 1000 m.
Lata 50. XX wieku były niezwykle owocne dla biegów średnich i długich w Wielkiej Brytanii. Jednym z tych, którzy stanowili o sile Wyspiarzy był Derek Ibbotson – treningowy samouk, który łącząc pracę zawodową z treningami doprowadził siebie do rekordu świata w biegu na milę.
Jim Peters to jedna z najważniejszych postaci w historii maratonu. Zawodnik ten aż 4-krotnie ustanawiał najlepszy w historii wynik na królewskim dystansie, poprawiając go w trakcie swojej kariery o 8 minut! Jego styl biegania przyniósł mu wielką sławę, ale również o mały włos nie doprowadził do śmierci.
